Aku cemburu dengan manusia yang bercita-cita tinggi.
Yang sanggup tinggal everything behind, semata-mata nak capai cita-cita tu.
Serius,
Aku cemburu.
Sebab aku tak pernah bercita-cita tinggi.
Eh, tak.
Aku punya impian. Tapi aku tak mampu nak tinggalkan segala benda kebelakang.
Sebab aku takut aku hilang benda tu selama-lamanya.
Semua orang ada impian nak fly. I mean, nak fly overseas further study blablabla.
Me too. Siapa yang tak nak. Kan ?
Tapi aku tak boleh. Walaupun jalan terbukak depan mata, aku pejamkan mata.
Sebabnya aku tak sanggup nak tinggalkan rumah, nak tinggalkan family.
Orang cakap; inilah pengorbanan.
Boo me.
Peluang datang sekali je baitil, sekali je.